نگاه یک اقتصاددان در مورد رمزارزها

در حال خواندن کتابهای نسیم طالب، با یک اقتصاددان, آشنا شدم که نسیم طالب از فهم او تمجید کرده بود: Nouriel Roubini. در جستجو برای آشنایی با نظریات او به گزارشی 38 صفحهای برخوردم که در سال 2018 در مورد, مخاطرات رمزارزها, به سنای آمریکا ارائه کرده بود*. در این گزارش استدلالهای وجدانپسندی علیه رمزارزها نوشته شده بود و رمز ارزها را مادر حبابهای تاریخ (حتی بدتر حباب لاله هلندی)، آنها را آت و آشغال Junk-Coin با ارزش صفر، Shit-Coin (و معذرتخواهی او از کود به عنوان چیزی مفید در کشاورزی!) و پوچافزار (Vaporware) نامیده بود. از نظر او ارز بایستی قابلت ارزشگذاری عینی، ابزاری عام برای پرداخت و مکانی برای ذخیرۀ ارزش باشد و رمزارزها هیچکدام از اینها را ندارند.

از نظر من هم اگر رمز ارزها یک روزی توسط همۀ مردم استفاده شد یا کاربران آن به صورت نمایی زیاد شدند (دقت کنید که کل کیف پولهای فعال در حال حاضر در دنیا کمتر از 70 میلیون است و رشد کاربران آن ابداً نمایی نبوده است بلکه کاملاً خطی بوده و رشد کاربران آن عمدتاً به خاطر ترس از جاماندن -Fear of Missing out- بوده نه ارزش آنها) و ارزش آنها قابل مدیریت شد و نوسانات وحشتناک نداشت (در طول یکسال از اواخر 2017 تا اواخر 2018، 26 برابر نشد و بعد در طی چند ماه 80% افت نکرد و دوباره 6 برابر نشد و  باز نصف نشد) آنگاه, من آنها را به عنوان پول خواهم شناخت. من رمزارزها را یک کالای موهوم برای سفته بازی و قمار میدانم و امیدوارم مبارک کسانی باشد که از آن پول در میآورند و خدا کند کسی دار و ندارش را در این قمار نبازد (که متاسفانه شاهد آنها در بین دوستان و آشنایان بودهام).

برای فهم کامل استدلالهای او گزارشش را (که البته بسیار فنی و مشکل است) با سرچ کردن عنوان زیر بیابید و بخوانید.

* Testimony for the Hearing of the US Senate Committee on Banking, Housing and Community Affairs On “Exploring the Cryptocurrency and Blockchain Ecosystem”, 2018.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اسفند ۱۴۰۰ ساعت 15:54 توسط احسان سپهریان  |